ΑρχικήΨηφιακή ΒιβλιοθήκηΆρθραΆρθρα (Ελληνικά)Πολυζόπουλος, Εμμανουήλ-"Κινητό Κλιμάκιο Λαυρίου. Κέντρο Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο Αλλοδαπών"

Πολυζόπουλος, Εμμανουήλ-"Κινητό Κλιμάκιο Λαυρίου. Κέντρο Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο Αλλοδαπών"

Κινητό Κλιμάκιο Λαυρίου. Κέντρο Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο Αλλοδαπών

Ευγενία Δούρου (κοινωνιολόγος), Νίκη Δαρμογιάννη (ψυχολόγος), Εμμ. Πολυζόπουλος (ψυχίατρος)

 

 

Βασική Δομή του Κέντρου

Το Κέντρο Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο Αλλοδαπών Λαυρίου λειτουργεί από το 1949 πάντα με  πολιτικούς πρόσφυγες και είναι το μόνο κρατικό κέντρο της χώρας. Έως την πτώση του Υπαρκτού Σοσιαλισμού φιλοξενούσε και πολλά άτομα από τις τέως σοσιαλιστικές χώρες, αλλά τα τελευταία 15 χρόνια φιλοξενεί πλέον μόνο πολιτικούς πρόσφυγες από τις Ασιατικές και κάποιες Αφρικανικές χώρες. 

Στην Ελλάδα, εκτός από το Λαύριο, λειτουργούν παρόμοια Κέντρα στην Λάρισα και Σπερχιάδα (ΕΕΣ) στην Πεντέλη (Γιατροί του Κόσμου), στην Θεσσαλονίκη (Κοινωνική Αλληλεγγύη) στον Ασπρόπυργο (ΕΛΛΗΝΙΣ) και στα Ανώγεια Κρήτης (μόνο για παιδιά, συνήθως ορφανά και από τους δύο γονείς, με ευθύνη του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας). Όλα πλην αυτό του Λαυρίου ανήκουν σε μη κυβερνητικές  οργανώσεις.

Τη διαχείριση του Κέντρου έχει αναλάβει ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός. Αρχικά υπαγόταν στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, το οποίο ακολουθούσε μια πιο αυστηρή, αστυνομικού τύπου πολιτική έναντι των προσφύγων, αλλά τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Βασική αποστολή του Κέντρου είναι η φιλοξενία ατόμων που διώκονται για τις πεποιθήσεις τους στην χώρα προέλευσης τους. Η φιλοξενία προσφέρεται για όσο χρόνο είναι υπό διερεύνηση το αίτημα τους για χορήγηση πολιτικού ασύλου, μια διαδικασία που άρχεται με την υποβολή της σχετικής αίτησης και που διαρκεί συνήθως 1,5-2 χρόνια. Συνήθως η πρώτη απάντηση είναι απορριπτική. Για παράδειγμα το 2003 κατέθεσαν αίτηση για άσυλο 8500 πρόσφυγές, ενώ μαζί με τις αιτήσεις που εκκρεμούν τα αιτήματα για άσυλο ανέρχονται σήμερα περίπου στα 15000. Από όλες αυτές τις αιτήσεις έχουν λάβει θετική απάντηση μόνο 4, και σε άλλες 32 περιπτώσεις η απάντηση ήταν θετική για «ανθρωπιστικούς λόγους». Οι πρόσφυγες έχουν την δυνατότητα έφεσης στην πρώτη απορριπτική απάντηση, που έχει σαν αποτέλεσμα την μεγάλη επιμήκυνση του χρόνου αναμονής και αυτό παρατείνει την αβεβαιότητα για το μέλλον τους. Πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ σε πολλές περιπτώσεις τους δίνεται η ευκαιρία να χαρακτηριστούν ως «οικονομικοί μετανάστες» κάτι που θα απλοποιούσε τις διαδικασίες χορήγησης άδειας παραμονής και εργασίας, στην συντριπτική πλειονότητα οι πρόσφυγες αρνούνται το αποχαρακτηρισμό τους ως «πολιτικοί πρόσφυγες» θεωρώντας ότι έτσι προσβάλλουν τα ιδανικά τους και τον αγώνα τους.

Παρά το ότι το Κέντρο δύναται να φιλοξενήσει  τους πρόσφυγες επ’ αορίστω, συχνά αυτοί «εξαφανίζονται» εν μια νυκτί, είτε διότι θα μεταβούν σε άλλες περιοχές της Ελλάδας ή της Ευρώπης, είτε διότι θα ξαναγυρίσουν (όπως πχ οι Κούρδοι) στην χώρα τους για να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Η έλλειψη σταθερότητας του πληθυσμού είναι και ένα από τα βασικά προβλήματα στο Κέντρο για την εφαρμογή πολιτικών καλύτερης διαβίωσης και οργάνωσης των προσφύγων και κυρίως των παιδιών τους.

 

Τα τρία βασικά τμήματα του Κέντρου είναι:

Εσωτερικής λειτουργίας και διαχείρισης (Διευθυντής, Υποδιευθυντής, Διοικητικό προσωπικό, Τεχνική Υπηρεσία κ.α)

Κοινωνική Υπηρεσία (Κοινωνικοί Λειτουργοί, Νομικός, Διερμηνείς, Παιδαγωγός)

Υγειονομικό Τμήμα (Γιατρός part time, Νοσηλεύτρια full time).

Το Κέντρο καλύπτει την ανάγκη στέγασης με τρία κτίρια και συνολικά 64 δωμάτια. Επίσης, προσφέρει φαγητό, ιματισμό και άλλα είδη πρώτης ανάγκης τα οποία διανέμονται σε όλα τα μέλη μία φορά το μήνα.

Όσον αφορά στην εκπαίδευση, εντός του κέντρου λειτουργεί νηπιαγωγείο με ωρομίσθιο νηπιαγωγό του Υπουργείου Παιδείας. Τα παιδιά του δημοτικού παρακολουθούν τα μαθήματά τους στα δημοτικά σχολεία του Λαυρίου, φοιτώντας παράλληλα σε τάξεις υποδοχής προσφύγων. Τις απογευματινές ώρες μέσα στο κέντρο πραγματοποιούνται μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας, καθώς και μαθήματα ελληνικής γλώσσας για τους ενήλικες.

Τέλος, σε συνεργασία με το γυμναστήριο του Δήμου λειτουργούν τρία τμήματα άθλησης για παιδιά και ένα τμήμα ενηλίκων. Η ενεργός συμμετοχή των προσφύγων στις αθλητικές δραστηριότητες ώθησε τους υπευθύνους του Κέντρου να αποφασίσουν  τη δημιουργία δικών τους αθλητικών εγκαταστάσεων στο μέλλον.

 

Ο πληθυσμός του Κέντρου

Το Κέντρο φιλοξενεί πρόσφυγες κουρδικής και αφγανικής κυρίως καταγωγής, οι οποίοι έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο και υπό αυτό το καθεστώς βρίσκονται στη χώρα μας νόμιμα και με δικαίωμα εργασίας.

Η σύνθεση του πληθυσμού είναι:

Τούρκοι (κυρίως Κούρδοι): 121

Αφγανοί: 76

Ιρακινοί: (κυρίως Κούρδοι): 71

Ιρανοί:  9

Σύριοι: 1

Παλαιστίνιοι: 1

Ερυθραίες: 5

Σουδανοί: 1

Γιουκοσλάβοι: 2

 

Και από αυτούς υπάρχουν:

Μονογονεϊκές οικογένειες: 4

Ενήλικες με χρόνιες παθήσεις: 8

Ηλικιωμένοι:4

Παιδιά σύνολο:52

Οικογένειες:21

 

Κοινό χαρακτηριστικό όλων των προσφύγων (οικονομικών και πολιτικών) είναι ο βίαιος αυτόβουλος εκπατρισμός τους από τις χώρες προέλευσης τους προς αναζήτηση ασφάλειας και καλύτερης τύχης. Όλοι οι πρόσφυγες, ανεξάρτητα από την κατηγορία στην οποία ανήκουν, κατέληξαν στην χώρα προορισμού (εν προκειμένω στην Ελλάδα) μετά από μακρύ, κοπιώδες και πολύ συχνά επικίνδυνο ταξίδι, πληρώνοντας τους μεσάζοντες με οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής. Πολλοί από αυτούς είχαν απώλειες αγαπημένων τους προσώπων τόσο στην χώρα προέλευσης τους, όσο και κατά την διάρκεια της Μεγάλης Φυγής.

Επί προσθέτως οι πολιτικοί πρόσφυγες έχουν το απεχθές «προνόμιο» να είναι καταζητούμενοι για την πολιτική τους δράση στην χώρα προέλευσης τους και ξέρουν ότι η επιστροφή τους στην πατρίδα τους ισοδυναμεί με θάνατο. Όσοι έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις οικογένειες τους πίσω κάνουν μεγάλο αγώνα για να φέρουν τα προσφιλή τους πρόσωπα στην χώρα φιλοξενίας τους, διότι ξέρουν ότι όσοι μένουν πίσω υφίστανται μεγάλη καταπίεση και διωγμούς εξ' αιτίας της επιλογής του πολιτικού πρόσφυγα να περάσει στην παρανομία παλεύοντας για τα ιδανικά του.

Ο κουρδικός πληθυσμός είναι οργανωμένος σε κόμματα με προεξάρχον το PCC. Όσον αφορά στην εύρεση εργασίας, τουλάχιστον από την πλευρά των Κούρδων, δε φαίνεται να αποτελεί βασικό τους αίτημα. Πολλοί από αυτούς εξάλλου λαμβάνουν οικονομική στήριξη από τα κόμματα τους. Άλλωστε ο Οτσαλάν έλεγε ότι «το Λάυριο είναι ένας τόπος ξεκούρασης των Κούρδων αγωνιστών».

Οι υπόλοιπες πληθυσμιακές ομάδες διαφοροποιούνται αρκετά από τους Κούρδους στον τρόπο ζωής τους: η πολιτική δράση είναι δευτερεύουσα ενώ το πρώτο μέλημα τους είναι η εύρεση εργασίας. Η ένταξη τους στην ελληνική πραγματικότητα είναι σαφώς καλύτερη και επιτυχέστερη από ότι των Κούρδων.

Ένα από τα μεγαλύτερα όμως προβλήματα είναι η εύρεση εργασίας. Παρά τον επαγγελματικό προσανατολισμό και τις φιλότιμες προσπάθειες της Κοινωνικής Υπηρεσίας, αλλά και την θερμή ανταπόκριση του ντόπιου πληθυσμού, τα προβλήματα που δημιουργούνται αφορούν στην δυσκολία επικοινωνίας και την, διαφορετική από την ελληνική, αντίληψη περί εργασίας. Συχνά οι επαγγελματικές σχέσεις διαλύονται και αυτό προκαλεί δυσπιστία τόσο στους εργοδότες, όσο και στους πρόσφυγες.

Ωστόσο, πρόβλημα όλων αποτελεί η δυσκολία τους στη χρήση της ελληνικής γλώσσας, γεγονός που τους εμποδίζει να επικοινωνήσουν και να διεκπεραιώσουν τις υποχρεώσεις τους με τους δημόσιους φορείς.  

 

Ο Δήμος Λαυρίου κι η Αγωγή Κοινότητας

Το Κέντρο Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο Αλλοδαπών Λαυρίου έχει ένα άρτιο δίκτυο Κοινωνικών Υπηρεσιών που καλύπτει ευρύ φάσμα των αναγκών των προσφύγων, ενώ η κοινότητα του Λαυρίου είναι αρκετά ευαισθητοποιημένη κι εξοικειωμένη με την παρουσία τους. Δεν έχει παρατηρηθεί ρατσιστική συμπεριφορά από την πλευρά των κατοίκων. Εξαίρεση αποτέλεσε η μαζική αντίδραση των γονέων τέσσερα χρόνια πριν, κατά την πρώτη «έξοδο» των παιδιών των προσφύγων στα σχολεία της περιοχής. Τέθηκε τότε θέμα για τον εμβολιασμό των προσφύγων, το οποίο όμως ξεπεράστηκε πολύ γρήγορα.

Ως προς την εγκληματικότητα, ιδιαίτερα προβλήματα δεν παρατηρήθηκαν ποτέ, ούτε ανάμεσά τους αλλά ούτε και προς τη κοινότητα. Αυτό αποτέλεσε ενισχυτικό παράγοντα για την ύπαρξη μιας ισορροπημένης σχέσης μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

Η αρκετά επιτυχημένη ενσωμάτωση του Κέντρου στην περιοχή του Λαυρίου και η δίχως σημαντικά προβλήματα λειτουργία του μέχρι σήμερα, υποστηρίζεται από μια αγωγή κοινότητας  βασισμένη στην καλή συνεργασία του Δήμου και του Κέντρου. Η τόνωση του Λαυρεωτικού πληθυσμού και η αναθέρμανση του ενδιαφέροντος γίνεται με εκδηλώσεις και διοργανώσεις συνεργασίας μεταξύ Κέντρου και δημοτών. Όμως κατά την γνώμη των Κοινωνικών Λειτουργών του Κέντρου χρειάζονται περαιτέρω ενέργειες. Για να αμβλυνθούν οι διαχωριστικές γραμμές, θα μπορούσε να προωθηθεί η συνεργασία των πληθυσμών μέσω του σχολείου, με προγράμματα διδασκαλίας, μεικτή κατασκήνωση παιδιών, συμμετοχή σε πολιτιστικά δρώμενα με μεικτές ομάδες, περισσότερη προβολή του Κέντρου στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας κ.α. 

Οι σχέσεις του ντόπιου πληθυσμού με τους πρόσφυγες βασίζονται στον αλληλοσεβασμό, την ανοχή αλλά και στο γεγονός ότι οι πρόσφυγες είναι στοιχείο ανάπτυξης της περιοχής λόγω της εργασίας τους και των κρατικών πόρων που δίδονται και που καταναλώνονται στην περιοχή με την μορφή τροφοδοσίας και εργασιών συντήρησης για την λειτουργία του Κέντρου. Έτσι ένα μέρος των επαγγελματιών του Λαυρίου εξαρτάται οικονομικά από την ύπαρξη του Κέντρου και αυτό συντελεί στην θετική αντιμετώπιση της ύπαρξης του.

 

Η δική μας εμπειρία

Το Κινητό Κλιμάκιο Λαυρίου δίνει το παρόν στο Κέντρο κάθε δεκαπενθήμερο. Προηγήθηκε αίτημα για την εμπλοκή μας που διαβιβάστηκε στην κοινωνική μας λειτουργό κ. Χαριτάκη απευθείας από την κ. Ελένη Πάζα, κοινωνική λειτουργό του Κέντρου. Μετά από εισήγηση του καθηγητή Π. Σακελλαρόπουλου και των υπευθύνων του Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Ενηλίκων Καλλιθέας, συστάθηκε ομάδα που αποτελείται από έναν ψυχίατρο, μία ψυχολόγο και μία κοινωνιολόγο και η κατ’ αρχήν συμφωνία είναι για επισκέψεις ανά 15θήμερο. Οι υπηρεσίες που προσφέρονται στο Κέντρο Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο Αλλοδαπών Λαυρίου είναι δωρεάν καθώς και δωρεάν είναι κάθε παρέμβαση που γίνεται από το Ινστιτούτο Καλλιθέας εκτός των ορίων του Κέντρου. Για παράδειγμα παρέχουμε αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες μας αν χρειαστεί να εξετάσουμε τους πρόσφυγες και τα παιδιά τους που θα αναζητήσουν βοήθεια στο Ινστιτούτο της Καλλιθέας.

«Φτάνοντας εκεί ο ρόλος μας ήταν αρκετά ασαφής. Η Κοινωνική Υπηρεσία του Κέντρου είχε σχεδόν «έτοιμα» τα περιστατικά τα οποία χρειάζονταν τη  βοήθειά μας. Τα πρώτα βήματα λοιπόν ήταν αρκετά εύκολα. Στην πραγματικότητα όμως οι ανάγκες ήταν πολύ περισσότερες και η δυνατότητα να «εισχωρήσουμε» στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα και να παρέμβουμε ψυχιατρικά σχεδόν αδύνατη. Οι κοινωνικοπολιτικοί κανόνες τους αποτελούσαν συχνά εμπόδιο για μας.

Έτσι αποφασίστηκε ότι για να είμαστε αποτελεσματικοί στην παρέμβασή μας θα έπρεπε να γνωριστούμε και να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των προσώπων αναφοράς της κοινότητάς τους. Πράγματι, η επαφή με τον αρχηγό του Κουρδικού κυρίαρχου κόμματος είχε θετικά αποτελέσματα. Μια λίστα ατόμων που έχρηζαν βοήθειας έφτασε στα χέρια μας μέσω του αρχηγού τους...» Για να επιτευχθεί βεβαίως αυτό χρειάστηκε να διαχειριστούμε με επιτυχία την δυσπιστία του συγκεκριμένου ατόμου και της κομματικής επιτροπής για το αν θα σεβόμασταν απόλυτα το ιατρικό απόρρητο. Με δεδομένο κιόλας ότι όλες οι συζητήσεις γίνονται μέσω διερμηνέων είναι μάλλον φυσικό να αντιμετωπίζουμε ακόμα κάποια δυσπιστία.

Αρκετούς μήνες μετά ωστόσο, μελανό σημείο παραμένει ο γυναικείος πληθυσμός του κέντρου και τα παιδιά. Τα δικαιώματα των γυναικών είναι περιορισμένα κι έτσι για την επίσκεψή τους σε μας πρέπει να συγκατατεθεί ο σύζυγος αλλά και οι υπεύθυνοι των προσφύγων. Αυτή η αλυσίδα έχει ως αποτέλεσμα τη σπάνια προσέλευση των γυναικών  και κατ’ επέκταση των παιδιών τους.

Τα χαρακτηριστικά της ομάδας των προσφύγων είναι:

Η ύπαρξη αρκετών εθνικών ομάδων που η κάθε μια εξ’ αυτών έχει αυστηρή δομή και ιεραρχία.

Ο ισχυρός ανταγωνισμός τόσο εσωτερικά στις ομάδες, όσο και μεταξύ των ομάδων.

Η τάση τους για γκετοποίηση και αποξένωση, που τους διασφαλίζει μεν συνοχή ως ομάδα και καλλιεργεί ένα αίσθημα ασφάλειας, που από την άλλη όμως αφενός μεν δυσκολεύει την αφομοίωση τους στην ελληνική πραγματικότητα, αφετέρου δε έχει επιπτώσεις στην δουλειά μας.

Η δυσπιστία τους που αγγίζει τα όρια της παρανοϊκότητας, που σαν φαινόμενο είναι δικαιολογημένο και αναμενόμενο εξ’ αιτίας του παρελθόντος γεμάτο διώξεις και βασανιστήρια που οι πρόσφυγες έχουν υποστεί.

Μέσα σε ένα τέτοιο κλειστό σύστημα αναφοράς συχνά παρατηρείται το φαινόμενο η ψυχοπαθολογία κάποιων μελών της ομάδας να διαχέεται ως σε συγκοινωνούντα δοχεία και στα υπόλοιπα φαινομενικά υγιή μέλη της ομάδας.

Το τραυματικό τους παρελθόν (μην ξεχνάμε ότι οι περισσότεροι έχουν υποστεί διώξεις και βασανιστήρια, έχουν προσωπικές απώλειες αγαπημένων τους προσώπων κλπ) συνεπικουρούμενο από το δύσκολο παρόν και αβέβαιο μέλλον έχει ως αποτέλεσμα την ανάδυση ψυχοπαθολογίας τόσο σε ομαδικό, όσο φυσικά και σε ατομικό επίπεδο. Όλη η γκάμα της ψυχοπαθολογίας είναι εύκολα ορατή και αναγνωρίσιμη, από απλές αγχώδεις εκδηλώσεις, έως την βαριά παρανοϊκή σχιζοφρένεια. Οι μηχανισμοί άμυνας όπως η απώθηση, μετάθεση, προβολή και η μετατροπή είναι ισχυροί που σε συνδυασμό με την απουσία στην συντριπτική πλειονότητα εξ αυτών της ψυχολογικής σκέψης καλλιεργούν ισχυρές αντιστάσεις σε κάθε ψυχιατρική-ψυχολογική παρέμβαση. Οι στοματικές τους καθηλώσεις και ανάγκες είναι έντονες και αυτό τους οδηγεί σε πολυφαρμακία και απαίτηση για ολοένα και περισσότερα ή διαφορετικά φάρμακα.

Εξαιτίας όλων αυτών των ιδιομορφιών απαιτείται η δική μας παρέμβαση να είναι ιδιαιτέρως προσεκτική. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Διοίκηση, η Ιατρική και η Κοινωνική Υπηρεσία είναι ήδη αυξημένες. Το παιχνίδι εξουσίας είναι έντονο. Οι ηγέτες των προσφύγων θέλουν να έχουν λόγο ακόμα και σε αποκλειστικές αρμοδιότητες της Κοινωνικής Υπηρεσίες. Ανάλογες δυσχέρειες αντιμετώπισε και η ομάδα μας, κυρίως όσον αφορά στην εμπλοκή μας για την κινητοποίηση των γυναικών.

Δεδομένων των συνθηκών αυτών καθώς και της παρουσίας μας εκεί μόνο δύο φορές το μήνα, αποφασίσαμε να μεταθέσουμε τα σχέδια μας για ευρύτερη παρέμβαση για το Σεπτέμβρη. Ο στόχος μας για τότε είναι η γνωριμία της ομάδας μας με το νηπιαγωγείο του κέντρου, με τα σχολεία της περιοχής και κυρίως με τους δασκάλους υποδοχής, ώστε να υπάρξει μια καλή συνεργασία μεταξύ μας. Παράλληλα, υπάρχουν σκέψεις να «εκμεταλλευτούμε» την παρουσία των γυναικών στην ομάδα ραπτικής που λειτουργεί με την βοήθεια των εθελοντριών του Ερυθρού Σταυρού. Απώτερος στόχος μας είναι να βρούμε την ευκαιρία να συζητήσουμε μαζί τους και ίσως να επιδιώξουμε τη δημιουργία μιας ομάδας υποστήριξης γυναικών.

Τα προβλήματα είναι πολλά, οι τρόποι παρέμβασης είναι πολλοί...  ο χρόνος που αφιερώνουμε είναι λίγος…….

Σημαντικό είναι να αναφερθούμε και στο προσωπικό του Κέντρου. Η συνεργασία μας είναι άψογη με όλους. Ο κ. Διευθυντής και η Υποδιευθύντρια του Κέντρου είναι άνθρωποι με μεγάλη κατανόηση στα προβλήματα των προσφύγων και ιδιαίτερα ικανοί στην εξάσκηση των ποικίλων καθηκόντων τους. Η ιατρική υπηρεσία με την γιατρό και νοσηλεύτρια παλεύουν για την διασφάλιση ενός ικανοποιητικότατου επιπέδου υγειονομικής περίθαλψης και πρωτογενούς πρόληψης σε συνθήκες πολλές φορές αντίξοες, με συμμάχους τους ιατρούς του Κέντρου Υγείας Λαυρίου και του ΙΚΑ Λαυρίου. Ιδιαίτερα όμως αποτελεσματική είναι η συνεργασία μας με την Κοινωνική Υπηρεσία που μας έχει συγκινήσει με την αυταπάρνηση της. Οι κοινωνικοί λειτουργοί αλλά και οι διερμηνείς αφιερώνουν συχνά προσωπικό ελεύθερο χρόνο εκτός εργασίας συνοδεύοντας τους πρόσφυγες στους γιατρούς, τα νοσοκομεία, τις δημόσιες υπηρεσίες. Αντιμετωπίζουν πολλές και παράλογες δυσκολίες στην συνεργασία τους με μερικές Δημόσιες Υπηρεσίες, απαράδεκτες δυσκολίες συνεννόησης με αρκετά Νοσοκομεία (που βεβαιώνουμε και με δική μας μαρτυρία) και φυσικά πρέπει να είναι κυματοθραύστες στα έντονα δυναμικά των προσφύγων, να διαχειρίζονται με διακριτικότητα αλλά και αποφασιστικότητα το παιγνίδι εξουσίας με τους πρόσφυγες και να έχουν πάντα κατά νου την διατήρηση των αρμονικών σχέσεων με την κοινότητα του Λαυρίου. Οι συχνές όμως υπερβάσεις του ρόλου τους προκαλούν συμπτώματα burn out που μπορούν να εκδηλωθούν με εντάσεις.

Θα θέλαμε να κλείσουμε την εισήγηση μας με ένα σχόλιο που ζητήσαμε να μας κάνει η κ. Ελένη Πάζα κοινωνική λειτουργός του Κέντρου:

«Οι ευάλωτες ομάδες σ’ ένα Κέντρο που λειτουργεί με εσωστρέφεια γίνονται ακόμα πιο ευάλωτες.... Όσο υπάρχει εσωστρέφεια σε μια ομάδα τόσο περισσότερα και δυσεπίλυτα προβλήματα δημιουργούνται».

Free business joomla templates